من کی ام

ادامه مطلب

کنند.

فعالیت های تجاری و بده و بستان های رایج در جوامع ،تابع فرهنگ و روش های محلی و امتحان شده در این جوامع بود و بصورت طبیعی از نظمی خاص پیروی می کرد.رعایت حال طرف معامله و مصرف کننده از اصول تجارت بود و شخصا بیاد دارم که تجار با دریافت سود بسیار کم یعنی یک چهارم از یک در صد یعنی دو نیم صدم در صد جنس خود را معامله می کردند به زبان امروز می شود سود 25 ریال به ازای هزار تومان .و در این صورت هم خودشان روزگار خوبی داشتند و هم مصرف کنندگان با پرداخت کمترین سود ممکن از نعمات و مواهب زندگی لذت می بردند و کلا موضوعی بنام گرانی و گران فروشی وجود نداشت. در شهر ما یک خطیب بود به نام حاج انصاری .او در سخنرانی های خود نسبت به ناهنجاری های جامعه سخت هشدار می داد و اگر تاجری گرانفروشی می کرد او موضوع را بالای منبر طرح و توجه مردم را به عملکرد او جلب می کرد و آن تاجر از جامعه خجالت می کشید و دیگر گرانفروشی نمی کرد.این نظم و ترتیب اجتماعی و فرهنگی با گسترش بانک ها و ارائه وام و دریافت سودهای بی حساب بابت وام های پرداختی بصورت مستمر موازین و نظامات موجود در تجارت را نابود کردند و تمام بازار را به آشفتگی غیر قابل درمان مبتلا کردند.آشفتگی ناشی از فعالیت های مالی بانکی بصورت سرطانی مهیب و کاملا ظاهری و پیدا به جان جامعه افتاده و هر دم باعث گرانی بالاتر و نابودی بیشتر قشر متوسط شده و هر لحظه به آشفتگی های موجود دامن می زند.در این آشفتگی- ندانستن قوانین و مقررات بانکی و اصولا موازین مالی باعث شده که مردم به راحتی وجود این سرطان ها را تحمل کرده و در مقابل پرداخت خسارات بیهوده از خدمات ناچیز بانک ها به راحتی استفاده کنند..در ایران بانک ها بابت وام خود حدود بیست و هشت در صد سود مرکب دریافت می کنند یعنی در مدت سه سال که با پرداخت اقساط ،وام مستهلک می شود بیش از کل اصل وام سود توسط بانک دریافت می گردد. بله اگر فرضا شما یک ملیون تومان وام بگیرید بعد از گذشت سه سال ودر صورتی که اقساط خود را به موقع و مرتب پرداخت کرده باشید باید یک ملیون و صد هزار تومان علاوه بر یک ملیون تومان که اصل مبلغ وام شما بوده نزول پرداخت کنید.در مقابل زمانی که پولی را در بانک سرمایه گذاری می کنید به امید دریافت سود بانک حدود بیست در صد سود ساده به شما در سال می پردازد.یعنی همان یک ملیون تومان را اگر کسی سرمایه گذاری کند طی سه سال حدود ششصد هزار تومان بانک به صاحب سرمایه می پردازد.با توجه به عرایض بالا بانک بابت یک ملیون تومان در سه سال یک ملیون و صد هزار تومان دریافت می کند در حالی که ششصد هزار تومان را به صاحب اصلی پول می پردازد و بیش از پانصدهزار تومان به نفع خود بر می دارد.البته در طول سه سال یک ملیون تومان تقریبا بیش از سه مرتبه توسط بانک وام داده می شود. پس سه مرتبه یک ملیون صد هزار تومان درطی سه سال را دریافت می کند که می شود سه ملیون سیصد هزار تومان و ششصد هزار تومان سود به صاحب پول می دهد و دوملیون هفتصد هزار تومان در سه سال از یک ملیون شما برای خود سود بر می دارد

ادامه دارد